به سرعت به سوى بهشت مىروند ، در مقابل جمعى به صورت بر خاك افتاده و فرشتگان عذاب آنها را به سوى جهنم مىكشانند ، اين سرنوشت متفاوت نشان مىدهد چه كسى گمراه و شر بوده و چه كسى خوشبخت و هدايت يافته ؟ ! نكته‌ها : 1 - تفسير « * ( جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا ) * » گاه از اين جمله چنين به نظر مىرسد كه خداوند براى دلدارى پيامبر ص مىگويد : تنها تو نيستى كه دشمن دارى بلكه براى هر پيامبرى دشمنى از سوى ما قرار داده شده و لازمه اين سخن استناد وجود دشمنان انبيا به خدا است كه نه با حكمت خدا سازگار است و نه با اصل آزادى اراده انسانها . مفسران جوابهاى متعددى از اين سؤال داده‌اند . ولى ما كرارا گفته‌ايم تمام اعمال انسانها از يك نظر منتسب به خدا است ، زيرا همه چيز ما ، قدرت ما ، نيروى ما ، عقل و فكر ما و حتى آزادى و اختيار ما نيز از ناحيه او است ، بنا بر اين وجود اين دشمنان را براى انبيا مىتوان از اين نظر به خدا نسبت داد ، بى آنكه مستلزم جبر و سلب اختيار گردد ، و به مسئوليت آنها در مقابل كارهايشان خدشه اى وارد شود ( دقت كنيد ) . علاوه بر اين وجود اين دشمنان سرسخت و مخالفت آنان با پيامبران سبب مىشد كه مؤمنان در كار خود ورزيده تر و ثابتقدمتر شوند ، و آزمايش الهى در مورد همگان تحقق يابد . اين آيه در حقيقت همانند آيه 112 سوره انعام است كه مىفرمايد : وَكَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً : « اين گونه در برابر هر پيامبرى دشمنى از شياطين انس و جن قرار